เพื่อน

 

 

 

(ขอบคุณภาพสวยๆ จากเว็บค่ะ)

 

 มิตรไมตรี มีได้ ไม่สูญสิ้น

ต่างถวิล มิ่งมิตร มาชิดใกล้

ร่วมผูกพัน ด้วยมิตรจิต และมิตรใจ

ต่างตอบแทน ให้ไป ด้วยไมตรี



หากว่าเพียง เปิดใจ ให้ยอมรับ

แล้วสดับ รับสำเนียง เสียงเหล่านี้

แม้นไม่อยาก เอ่ยถ้อย ร้อยวจี

เพียงอย่าผลัก ไมตรี ที่มีมา



วาสนา พาให้ ได้พานพบ

แล้วจะจบ ลงไป ทำไมหนา

เปิดดวงใจ ไม่ปิดหู ดูดวงตา

จะพบว่า สิ่งดีดี มีให้กัน

 

 

ในอีกสังคมหนึ่งที่ได้มีโอกาสเข้าไปสัมผัส

ครั้งแรกที่มองเห็นเป็นภาพความสัมพันธ์ของเพื่อนกลุ่มหนึ่งที่ดูสวยงาม

การแบ่งปันน้ำใจ ความผูกพัน รักกันเหนียวแน่น

ภาพกิจกรรมของกลุ่มที่สร้างสรรค์ประโยชน์ต่อสังคมและอื่นๆ อีกมากมาย

แต่ใครจะรู้ว่า ในความสัมพันธ์ที่เกิดขึ้นนั้นมันมิได้เหนียวแน่นดังภาพที่เห็น

มันกลับเปราะบางถูกกระทบกระเทือนด้วยสิ่งเพียงเล็กๆ น้อยๆ

หลายคนรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจที่เพื่อนเหมือนลดความสำคัญของตัวเองลง

เพื่อนไม่แคร์ความรู้สึก ทั้งที่ความจริงแล้วมันไม่ใช่

ความเข้าใจผิดนำมาซึ่งความเสียใจของทุกคน

 

ลองคิดทบทวนในมุมกลับกัน

หากเราต้องการมีเพื่อนสักคนหนึ่ง เราทำอะไรให้เพื่อนได้บ้าง

เราคาดหวังอะไรจากคนที่เป็นเพื่อนบ้าง

และหากว่าเพื่อนไม่ได้เป็นอย่างที่เราคาดหวังเราจะทำอย่างไร

เราจะบอกเขาไหม หรือเลิกคบเพื่อนคนนั้นไปเลยไหม

เราพร้อมที่จะรับในส่วนที่เราขาดจากเพื่อน

และเราพร้อมจะเติมเต็มในส่วนที่เพื่อนขาดหรือไม่

 

และถ้าถามตัวคุณว่า

คุณจะเปรียบเทียบเพื่อนและตัวเอง เป็นสิ่งใดในความคิดของคุณ?

 

สำหรับนันท์

เพื่อนก็เหมือนน้ำ น้ำที่ดูใส สะอาด อยู่ตรงหน้า แต่ไม่มีใครบอกได้ว่าน้ำตรงหน้านั้น

ได้เจือสิ่งใดไว้ในนั้นบ้าง จนกว่าจะผ่านการพิสูจน์แล้ว

เราเห็นได้ด้วยตาแค่ว่าน้ำนั้น ดูใส สะอาด ไม่ขุ่น แต่ถ้าเราต้องการจะรู้ว่าน้ำนั้น

มีอุณหภูมิเท่าไร มีสารพิษเจือปน หรือมีน้ำทิพย์หล่อเลี้ยงชีวิตชะโลมอยู่

เรามองแค่ตาจะรู้ได้มั๊ย ถ้าเราไม่ไปสัมผัส ไม่ตรวจ ไม่พิสูจน์

 

ตัวเราก็เหมือนมือ มือเพียงสองข้างที่นำมาห่อน้ำ แน่นอนมือเพียงสองข้าง

ไม่สามารถเก็บน้ำไว้ได้ทั้งหมด น้ำอีกหลายๆ ส่วน ได้ไหลผ่านมือเราไป

แม้ว่าเราต้องการจะเก็บไว้ เพราะอะไร



วันนี้ นันท์ ยังรู้สึกดีที่ตัวเองได้สัมผัสกับน้ำ หลายอุณหภูมิ ภูมิใจ ดีใจ สุขใจ

กับน้ำที่อยู่ในสองมือ และยังคงมองเห็นน้ำที่ไหลผ่านมือไป

ใส สะอาด เย็นฉ่ำ เหมือนเดิม

 

******************************************* 

 

ท่ามกลางความ สัมพันธ์ อันเปราะบาง
เพียงสายใย บางบาง เหนี่ยวรั้งไว้
มิตรภาพ สร้างมา จากสิ่งใด
เก็บรักษา เอาไว้ ให้ดีดี

สิ่งเล็กน้อย ปล่อยวาง แล้วผ่านไป
กรองเก็บไว้ แต่ที่ใจ เห็นค่านี้
สิ่งประกอบ เป็นตัวตน ของคนดี
คงไม่มี อะไร ที่สมบูรณ์

ทุกคนมี ส่วนที่ขาด อาจไม่ครบ
เพื่อรอพบ คนแบ่งสรร ปันเกื้อหนุน
แบ่งความมี มากมาย ไว้เจือจุน
ไม่มีคุณ ไม่มีฉัน ไว้กั้นกลาง

กว่าจะมา ด้วยกัน ถึงวันนี้
มิตรภาพ ไมตรี ที่สรรค์สร้าง
อาจสะดุด หยุดลง ตรงกลางทาง
แต่อย่าวาง ทิ้งไว้ ให้เดียวดาย

ร่วมกันรด ด้วยน้ำ อำมฤต
ปลูกต้นมิตร ด้วยกัน ในวันใหม่
มิตรภาพ สร้างมา จากหัวใจ
เก็บรักษา ด้วยใจ ไปชั่วกาล

 

อย่างที่คุณหมูดี กล่าวไว้ในเม้นท์ด้านล่างค่ะ สิ่งที่สำคัญที่สุดคือคำว่า

ขอโทษ   และ  อภัย