~ .. ทุกที่... ที่มีรัก ฉันอยู่ที่นั่น .. ~

ขอพระองค์ทรงพระเจริญยิ่งยืนนาน

ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อมขอเดชะ

~ o ~  รัฐนาวา  ~ o ~

แอ๊ด คาราบาว - คาราบาวแดง

เรือชื่อเมืองไทย ที่เราพายไปด้วยกัน

ถ้าหากขัดแย้งดึงดัน คนละทาง คงจะไปไม่รอด

วอนพี่น้องไทย ร่วมแรงร่วมใจ พายไปให้ตลอด

แล้วคนไทยจะไปรอด ด้วยใจนักสู้ผู้ยิ่งใหญ่

[ร้องหมู่] ร่วมใจไปให้พร้อมกัน (สู้)

ร่วมกันไปอย่างพร้อมใจ (ลุย)

พวกเรานักสู้ไทย   มีหัวใจเป็นหนึ่งเดียว  

(คลิ๊กฟังเพลง ที่นี่ค่ะ)

ไม่ว่าพาย อยู่ขวา หรือว่าซ้าย

อยู่ที่พาย อย่างไร ให้ถึงฝั่ง

มือกำพาย ใส่ใจ ใฝ่ระรัง

ไม่ให้พลั้ง พลาดจ้ำ ทำระเคือง

เพียงมุ่งพาย ไปข้างหน้า อย่าเสียหลัก

มืออย่าผลัก เท้าอย่าไขว่ ให้เป็นเรื่อง

พายด้วยใจ รวมเป็นหนึ่ง จึงรุ่งเรือง

ชาติประเทือง เลื่องลือ ระบือนาม

รัฐนาวา ของเรา แต่เก่าก่อน

ผ่านหนาวร้อน มาได้ ไม่ครั่นคร้าม

ผ่านเจ็บปวด รวดร้าว คราวสงคราม

ก็เพราะความ รักใคร่ ร่วมใจกัน

ขอฝีพาย ยอดนักสู้ ผู้ไม่แพ้

อย่าพ่ายแก่ มิจฉา ทิฐิกั้น

พายนำเรือ ให้ถึง ซึ่งฝั่งพลัน

เรือไทยนั้น ต้องมั่นพาย ด้วยไทยเรา

                                       By ploypee.exteen.com

หากเราอาศัยอยู่ในบ้านหลังใหญ่คุ้มแดดคุ้มฝนมานมนาน

วันหนึ่งบ้านหลังนี้หลังคารั่ว เริ่มรั่วจากจุดหนึ่งและลุกลามไปเป็นวงกว้าง

เราควรจะทำอย่างไรดี? 

หากเราอยู่ในส่วนที่หลังคาแข็งแรงไม่รั่วซึม แดดส่องไม่ถึง ฝนตกไม่หยดเปียก เราควร

จะอยู่ที่เดิมเพียงลำพัง ปล่อยให้หลังคารั่วต่อไป หรือ

หากเราอยู่ในที่หลังคารั่วซึม ร้อนแดดที่ลอดผ่าน หนาวฝนที่ไหลรินจนเปียกปอน เราควร

จะไปก้าวเบียด แฝงตัวอยู่ในที่แห้งกับคนอื่น แล้วปล่อยให้หลังคารั่วต่อไป หรือ เจาะหลังคา

ให้มันรั่วทั่วๆ กัน เพื่อความยุติธรรม หรือ 

เราทุกคนมาร่วมมือร่วมแรงร่วมใจกัน ซ่อมแซมหลังคาให้หายรั่วกันดี 

หากเราลงเรือลำเดียวกันในวันที่คลื่นลมสงบ

บางคนอาจจะพายอย่างมุ่งมั่น บางคนอาจจะอู้ บางคนอาจเอาเท้าราน้ำเล่น แต่เรือยังคง

แล่นทวนกระแสน้ำต่อไปได้

หากเมื่อเวลาผ่านไป เรือแล่นออกมาไกลฝั่งลอยเคว้งคว้างอยู่กลางเกลียวคลื่นลม  ฝีพาย

บางคนเริ่มล้าอ่อน บางคนเริ่มเจ็บป่วย เรือเริ่มผุพังน้ำรั่วซึมเข้ามา น้ำหนักที่เรือเคยแบกรับ

บัดนี้เกินกำลังที่เรือลำใหญ่จะทานทนได้ไหว  ถึงวันนั้นเราจะทำฉันใดดี? 

ผลักไสคนที่คิดว่าเป็นภาระให้ตกน้ำไปเพื่อบรรเทาความหนักของเรือ แล้วปล่อยให้เรือ

รั่วอยู่อย่างนั้น

รีบแจวรีบจ้ำพายไปตามทางที่คิดว่าใกล้ฝั่งที่สุดโดยไร้ทิศทาง ต่างคนต่างพาย แล้วปล่อย

ให้เรือรั่วอยู่อย่างนั้น

ผลักไสฝีพายคนอื่นให้ถอยไป แล้วพาตัวเองไปนั่งแทนตำแหน่งที่คิดว่าปลอดภัย ไม่มี

น้ำซึมผ่าน แล้วปล่อยให้เรือรั่วอยู่อย่างนั้น

แล้วเมื่อไรที่เราจะถึงฝั่ง จะมีสักกี่คนที่รอดไปจนถึงฝั่ง เรือลำใหญ่จะลอยน้ำอยู่ได้นาน

แค่ไหน 

มาอุดรอยรั่วของเรือกันก่อนดีไหม? แล้วกำหนดทิศทางที่เราจะจ้ำพายไปด้วยกัน ปรารถนา

พาเรือใหญ่ลำนี้เคลื่อนไปให้ถึงฝั่ง แล้วเราไปกราบพระบาทของ “พ่อ” ด้วยกัน

พระองค์ทรงปรารถนาให้ลูกๆ ทุกคนที่เปรียบดังยอดฝีพายได้กลับถึงบ้าน.. .

อย่างปลอดภัย 

“เรารักในหลวง  ลูกรักพ่อหลวง”