~ .. ทุกที่... ที่มีรัก ฉันอยู่ที่นั่น .. ~

“ฝันกลางฤดูฝน”  เป็นเพลงที่ชอบฟังมาตั้งแต่เด็กๆ

เนื้อหาท่วงทำนองของเพลงสะท้อนชีวิตตัวละครในโลกแห่งความเป็นจริงได้ชัดเจนยิ่งนัก 

ทุกชีวิตในโลกนี้ต่างเคล้าคละปะปนกันระหว่าง “ความฝัน” และ “ความจริง”

ทุกสิ่งที่เกิดมี รายล้อมอยู่รอบกายล้วนเป็นสิ่งสมมุติที่ถูกปรุงแต่งมาจากความปรารถนา

ที่ซ่อนเร้นอยู่ลึกๆ ภายในของจิตใจ 

วันนั้น..  .   .

เราไม่มีอะไร เราก็ฝันเพียงเล็กๆ เราพอใจเราอิ่มเอมกับความสมหวังเพียงเล็กน้อย 

วันนี้.. .         .

เราได้หลายสิ่งที่เราต้องการ แต่ทว่าความปรารถนาของเราไม่ได้หยุดแต่เพียงเท่านั้น

เมื่อความฝันของเราใหญ่ขึ้น การดิ้นรนไขว่คว้ามีมากขึ้น พร้อมๆ กับการสูญสลายดับหาย

ของความสุขก็แปรผันตามไปด้วยปริมาณที่เท่าๆ กัน หรืออาจจะมากกว่า 

“ทุกคนเกิดมาต้องมีความฝัน และก้าวไปให้ถึงฝั่งฝัน” 

ระหว่างการตามหาความฝันเราได้หลงลืมละทิ้งอะไรไว้เบื้องหลังความฝันของเรา?

หรือเราเพียงแต่วางสิ่งนั้นไว้ชั่วขณะ? รอเวลาที่จะหยิบจับขึ้นมาใหม่หากเราไม่หลงระเริง

จนเผลอลืมสิ่งเหล่านั้นไป 

ฝันเพียงภาพลวงใจ.. . เขตฝันเกินกายของตน  

                                (ขอบคุณภาพจากอินเตอร์เน็ท)

เมื่อวันที่เรามีความฝันอันยิ่งใหญ่ โปรดอย่าลืมวันที่ฝันเล็กๆ ของเราทอประกายแห่ง

ความสุขให้เราได้ชื่นชม ^^   

 เห็นภาพนี้แล้ว บอกหน่อยสิ ว่ารู้สึกอย่างไร?

ฝันกลางฤดูฝน

 ทิพวรรณ ปิ่นภิบาล

ต่างจิตใจกัน ต่างก็เลือกฝันกันไป

ฝันเป็นเศรษฐี ฝันมีคนจ้องเอาใจ

ฝันเกินนจนเหนื่อยไป ก็ฝันจนกายผอมจน 

ชีวิตมนุษย์สุดจะฝัน ชอบเอาความฝันมาลิขิตชีวิตตน

ฝันกลางฤดูฝน ฝันบ้าฟ้าบ่นพาจิตคนฝันร้าย 

นรก สวรรค์  ฝันไม่ศักดิ์สิทธิ์ดังหมาย

ฝันเพียงภาพลวงใจ เขตฝันเกินกายของคน 

ชีวิตมนุษย์สุดจะฝัน ชอบเอาความฝันมาลิขิตชีวิตตน

ฝันกลางฤดูฝน ฝันบ้าฟ้าบ่นพาจิตคนฝันร้าย 

นรกสวรรค์ ฝันไม่ศักดิ์สิทธิ์ดังหมาย

ฝันเพียงภาพลวงใจ เขตฝันเกินกายของคน