~ .. ทุกที่... ที่มีรัก ฉันอยู่ที่นั่น .. ~

อายกายอุ่นคุ้นเคยเลยลับล่วง

ดังปลิดดวงหทัยให้สลาย

เมื่อขาดเขาเราเศร้าเหงาเดียวดาย

ต้องกอดกายสะอื้นฝืนลำพัง 

ก่อนนี้มีเธออยู่เป็นคู่ฉัน

ร่วมแบ่งปันทุกข์สุขเหมือนทุกครั้ง

มิเตรียมตัวเตรียมใจไม่ระวัง

ดับความหวังฝังหัวใจไปโพยพลัน 

ใบไม้ร่วงหล่นปลิวใจหวิวไหว

ปลิดปลิวใบสู่พื้นดังคืนฝัน

ความโหดร้ายหวั่นหวาดเข้าฟาดฟัน

จวนอาสัญวายตามยามคิดครวญ    

                                                             By ploypee.exteen.com

ฟังเพลงนี้ครั้งแรกในรายการทไวไลท์โชว์ ขับร้องโดยคุณผ่องศรี วรนุช

เทปที่ชมวันนั้นแขกรับเชิญคือ คุณผ่องศรี วรนุช หลังจากที่สามีของเธอเสียชีวิต คุณไตรภพ

เชิญเธอมาเป็นแขกของรายการ

หลังจบบทสัมภาษณ์คุณไตรภพ ขอให้เธอร้องเพลงให้ฟังหนึ่งเพลง เธอเลือกเพลงนี้ 

“คนร่วมชายคา”  แต่วันนั้นเธอร้องไม่จบเพลงก็สะอื้นจนร้องต่อไม่ได้

เธอกล่าวว่าคุณไตรภพ ขอให้เธอร้องเพลงอื่น แต่เธอเลือกที่จะร้องเพลงนี้เอง เพราะ

คิดถึงคู่ชีวิตที่จากไป ความรู้สึกครั้งที่ชมรายการวันนั้น สุดสะเทือนใจตามเธอไปด้วย 

ชีวิตคนเราก็เท่านี้.. .

เกิด โต แก่ ดับ ไปกับกาลเวลา

แม้รักกันจนสุดหัวใจ.. .  ก็ใช่ว่าจะไม่จากกัน 

ทุกสิ่งในโลกเมื่อเกิดขึ้น ตั้งอยู่ ก่อนจะดับไป ย่อมมีความเกี่ยวพัน ผูกพัน คล้ายคลึง

แตกต่างกันไปไม่มีอะไรแน่นอนมีเพียงสิ่งเดียวที่เหมือนกัน.. .  “ไม่มีอะไรเป็นนิรันดร์”   

เคยคุยเรื่องนี้กับเพื่อนคนหนึ่งถึงใครสักคนที่เรารู้จักแล้วเขาเงียบหายไปจากชีวิตเรา

เขาอาจจะเป็นคนที่เราชอบ หรือ เราไม่ชอบก็ได้ 

หากในการเงียบหายไปของเขานั้น หมายถึง.. . เขาได้จากเราไปแล้วตลอดกาลโดยที่เรา

ไม่อาจมีโอกาสรับรู้ จะมีประโยชน์อันใดที่เราจะเฝ้าชิงชังหรือร่ำหาเขาอยู่ 

การจากตาย.. . แน่นอนมันเจ็บปวด ทุกข์ทรมาน

แต่มันก็แค่ช่วงเวลาหนึ่งไม่ว่าจะนานเพียงใดก็ต้องมีเวลาสิ้นสุด 

กับการจากเป็น.. . สิ่งไหนจะยาวนานกว่า

ยังมีลมหายใจอยู่.. . แต่ทว่าได้ตายจากความรู้สึกไปแล้ว  

“หนาวแล้ว รักษากายรักษาใจกันนะคะ ใจแข็งแรง กายจะแข็งแรง”      

คนร่วมชายคา

ศิลปิน  ก็อต จักรพรรณ์  

ฉันปลูกต้นไม้เอาไว้ชายคาต้นหนึ่ง
และเฝ้าคิดถึงคนร่วมชายคาคนเก่า
ก่อน นั้น เราสองเหมือนเงาของเงา
ทุกๆย่างก้าวเราเคียงคู่เดิน.
.
เธอปลูกต้นไม้แล้วทิ้งมันไปไม่กลับ
ฉันเฝ้ารอรับเธอร่วมชายคาเหมือนเก่า
วัน แล้ว ปีแล้ว ไม่มีแม้นเงา
ใบไม้ใบเล่าร่วงหล่นลงดิน.
.
ตรง นั้น ตรง ไหนที่เธอไปอยู่
โปรด จง รับ รู้ว่าฉันคิดถึง
ใบ ไม้ ร่วง ไปแม้นเพียงใบหนึ่ง
ฉันก็คิดถึง เธอทุกใบ
ทุกใบทุกใบ
....
เราปลูกต้นไม้เอาไว้ชายคาต้นหนึ่ง
แต่เธอไม่ซึ้งยอมร่วมชายคาเหมือนเก่า
ร่ม ไม้ เงา นี้ ไม่มีสองเรา
ฉัน ต้อง ซึมเศร้า เฝ้า แต่ รอคอย