~ .. ทุกที่... ที่มีรัก ฉันอยู่ที่นั่น .. ~

ทำไมจึงรักกัน ^^ 

ก่อนนี้ฉันไม่ค่อยเชื่อเรื่อง “พรหมลิขิต” อำนาจที่กำหนดความเป็นไปของชีวิต (ถือกันว่า

พระพรหรมเขียนไว้ที่หน้าผากของเด็กซึ่งเกิดได้หกวัน)  

แต่ฉันกลับเชื่อเรื่อง “บุพเพสันนิวาส” คือ การเคยเป็นเนื้อคู่กัน, การเคยอยู่ร่วมกันใน

ชาติก่อน, การได้ร่วมบุญและกรรมกันมาก่อน 

เพราะฉันเชื่อว่าสิ่งที่เกิดกับตัวเราย่อมเป็นผลมาจากบุญทำกรรมสร้าง กุศล อกุศล ดลให้เป็นไป 

คนสองคนที่อยู่ใกล้กันเพียงมือเอื้อมสัมภัสแต่กลับมิได้มีใจใคร่ชิดสนิทเสน่หา 

คนสองคนที่อยู่ไกลกันคนละฟากฟ้า แต่ได้มาพบเจอและครองคู่กันอย่างมีความสุข 

คุณว่า..  . เพราะ “พรหมลิขิตมา”  หรือว่า  “เขาลิขิตกันมาเอง”  

ยังคงเชื่อเสมอมาว่า “คนเราพบกัน เพราะมีวาสนาต่อกัน”

(ตอนนี้ หลายคนคงปรารถนาจะไปไหว้พระพรหม ขอพรกันแล้วสินะคะ)

แม้ว่างานจะยุ่ง ปัญหาจะคงอยู่

แต่เมื่อเปิดคอมฯ มา ค่ำคืนนี้ก็ทำให้ฉันยิ้มได้ไปอีกหลายวันกับเพื่อนบ้านใน exteen

ร่วมยินดีกับหลายๆ ท่าน ขอให้มีความสุขกันทุกท่านนะคะ ขอคุณพระคุ้มครองค่ะ    

ขอบคุณภาพสวยๆ ที่ฉันจิ๊กมาบางภาพจากบล็อกนี้ค่ะ ขอบคุณมากนะคะ คุณ keroro ^^        

http://keroroslowdown.exteen.com/20081111/a-change-of-sunshine

ยังมีอีกหลายภาพที่งดงามน่าชมค่ะ

บุพเพสันนิวาส

เมื่อคิดให้ดีโลกนี้ประหลาด
บุพเพสันนิวาสที่ประสาทความรักภิรมย์
คู่ใครคู่เขารักยังคอยเฝ้าชม
คอยภิรมย์เรื่อยไป

ขอบน้ำขวางหน้า ขอบฟ้าขวางกั้น
บุพเพยังสรรค์ประสบให้ได้พบสบรักกันได้
ห่างกันแค่ไหนเขาสูงบังกั้นไว้
รักยังได้บูชา

ความรักศักดิ์ศรี
รักไม่มีพรหมแดน
รักไม่มีศาสนา
แม้นใครบุญญาได้ครองกันมา
พรหมลิขิตพาชื่นใจ

รักเหมือนโคถึกที่คึกพิโรธ
ความรักเช่นนั้นให้โทษ
จะไปโกรธโทษรักไม่ได้
ไม่ใช่บุพเพสันนิวาสแน่ไซร้รักจึงได้แรมลา