กลับบ้านกันเถอะ.. . มาดูแลซึ่งกันและกัน
posted on 30 Nov 2008 17:13 by ploypee
ยอดรับบริจาค ณ วันที่ 28 พย. 2551
รวม 625,487.67 บาท
(เปิดรับบริจาคถึงวันที่ 5 ธค. 51 นะคะ ใกล้ปิดโครงการฯ แล้ว ^^)
โครงการฯ ในทรงจำ 2 (กรรมการสายฯ)
“บ้าน” ที่พำนักพักพิงที่เดียวที่อบอุ่นและปลอดภัย
“บ้าน” จะน่าอยู่เพราะสมาชิกภายในบ้านมีความรัก เอื้ออาทรมอบให้แก่กัน
“บ้าน” จะมั่นคงแข็งแรง ทนแดด ทนฝน ทนต่อพายุร้ายที่โหมกระหน่ำทำลาย ได้
เพราะคนในบ้านรู้รักสามัคคี คอยระแวดระวัง ดูแลปกป้องซึ่งกันและกัน
“บ้าน” หลังใหญ่จะมั่นคงแข็งแรงได้อย่างไร หากลูกบ้านยังคงวุ่นวายกันอยู่อย่างนี้
ยามมีภัยนอกบ้าน เราสามารถวิ่งหลบเข้ามาภายในบ้านได้ แต่หากภัยนั้นลุกล้ำเข้ามา
ภายในบ้าน และเริ่มแผ่ขยายออกไป เราจะไปหลบหลีกซุกซ่อนตัวอยู่ ณ ที่แห่งใด
กว่าจะมีบ้านมาได้สักหลัง ยากลำบากสักแค่ไหน ใครไม่ได้ดิ้นรนจัดหาเองคงไม่รู้ซึ้ง
บ้านจะหลังเล็กหลังใหญ่ แต่ก็เป็นความภาคภูมิใจของเขา เราต้องเคารพสิทธิของเพื่อน
บ้าน เกรงใจซึ่งกันและกัน เป็นสิ่งที่ต้องทำเมื่ออยู่ร่วมกันในสังคม
กลับบ้านกันเถอะ
ขอให้ทุกคนมีความสุขเมื่อได้อยู่ในบ้านของตน
~ o ~ บ้านของเรา ~ o ~
คำร้อง/ทำนอง – เนรัญชรา
ขับร้องโดย สวลี ผกาพันธ์
บ้าน คือวิมานของเรา
เราซื้อเราเช่า เราปลูกของเรา ตามใจ
ย่อมเป็นสถานทิพย์วิมานพอหาได้
เป็นที่เกิด ที่ ตาย ที่เราสร้างเอาไว้คอยท่า
บ้าน คือวิมานของ คน
ถึงแม้ยากจน ก็ต้องดิ้นรน อย่าจนปัญญา
หาบ้านสักหลัง ที่พอประทังชีวา
เพื่อสนิทในนิทรา ให้ตื่นมามองโลกชื่นใจ
บ้าน ฉัน มีเพลงฝันให้ฟัง
มีเสียงระฆัง จากกังสดาลพริ้งไป
มีสวนไม้ดอก ผลิบานก้านกอช่อใบ
มีความรัก มีน้ำใจ มีให้อภัย มีกรุณา
บ้าน คือวิมานของเรา
ยามพบความเศร้า รีบกลับบ้านเรา จะเปรมปรีดา
เพราะบ้านมีรัก น้ำใจอภัยกรุณา
คอยเราอยู่ทุกเวลา ในชายคาเขตบ้านของเรา
ปล เพลงเก่าๆ ที่ยังฟังไพเราะเสมอ ^^
ปล่อยให้ทุกเรื่องดำเนินไปตามกระบวนการของมัน ให้ขับเคลื่อนด้วยกลไกของวิธีการที่ถูกต้อง เพื่อเราทุกคน
#1 By ~ N ~ on 2008-11-30 17:35