~ .. ทุกที่... ที่มีรัก ฉันอยู่ที่นั่น .. ~

“ศรัทธา”  เคยมีความรู้สึกนี้กันไหม.. .

ส่วนฉัน.. . มีความศรัทธาในตัวบุคคลผู้หนึ่ง

ฉันไม่เคยรู้จักเขาเป็นการส่วนตัว ไม่เคยพบปะสนทนา ไม่เคยได้รับประโยชน์อื่นใดจากเขา

แต่ฉันเห็นคนที่ไม่เคยได้รับการเหลียวแลจากคนที่เคยอยู่ในฐานะเดียวกันกับเขา ได้รับการ

ดูแลเอาใจใส่ พัฒนาคุณภาพชีวิต ฉันปลื้มใจ ฉันยินดีแทนบุคคลเหล่านั้น

ฉันติดตามการทำงานของเขาเป็นระยะๆ ฉันเห็นการพัฒนาที่เป็นรูปธรรมที่จับต้องได้

ที่สัมผัสได้ ไม่มีอะไรที่ทำไม่ได้สำหรับเขา เพียงแต่บางเรื่องมันก้าวล้ำไปเร็วเกินกว่าที่คน

อย่างเราๆ จะคิดตามทัน จะปรับตัวตามได้ทัน

บ่อยครั้งที่ฉันเห็นการทุ่มเทแรงกายใจไม่เห็นแก่ความเหน็ดเหนื่อย ไม่หวั่นต่อการขัดอก

ขัดใจต่อบุคคลบางกลุ่ม หากว่าประโยชน์นั้นมันจะเกิดแก่คนที่ด้อยโอกาสกว่า

ไม่แปลกหรอกที่จะมีใครหลายๆ คน รักและศรัทธาในตัวเขาเช่นเดียวกันกับฉัน

ฉันรู้ว่าช่วงเวลานี้มันเป็นช่วงเวลาที่เจ็บปวดและหนักหนาสาหัสสำหรับเขา มรสุมที่โหม

กระหน่ำสาดซัดให้เขาต้องจากไปไกล แต่สักวันหนึ่งเมื่อสิ่งที่เขาเป็นมันเด่นชัดขึ้นมาจากความ

มืดดำที่รายรอบตัวเขาอยู่นั้น ฉันจะรอวันที่เขาจะกลับมา  

กำลังใจจากหลายศรัทธาที่ส่งไปถึง คงจะทำให้เขามีแรงใจที่จะก้าวผ่านพ้นไปให้ได้

เหนื่อยหน่อยนะ..  . 

กับการจะพา.. . ให้พ้นไป

ฉันไม่จำเป็นต้องรักใครตามคนอื่น

ฉันไม่จำเป็นต้องเกลียดใครตามคนอื่น

ฉันไม่จำเป็นต้องรัก.. . คนที่รักในคนที่ฉันศรัทธา

ฉันไม่จำเป็นต้องเกลียด.. . คนที่เกลียดในคนที่ฉันศรัทธา

แค่ฉันรักในคนที่ฉันศรัทธา.. . ก็เท่านั้น

มีใครคนหนึ่งถามฉันว่า  “ทำไมถึงรักเขามากขนาดนี้?”

ฉันตอบไปทันทีว่า  “เพราะว่า.. . แม้ เขาไม่ได้ทำอะไรให้ฉันโดยตรง แต่เขาทำให้กับคนอื่น

ให้ฉันได้เห็น”   เท่านั้นเอง

คิดถึงจัง.. .

ขอให้คุณพระโปรดคุ้มครอง

~ o ~  ยังยิ้มได้  ~ o ~