16 มกราคม (วันครูไม่ได้มีเพียงวันเดียว)
posted on 17 Jan 2009 15:31 by ploypee
Edit : 18 Jan 2009
ได้รับปฏิทินและหนังสือธรรมะจากหลวงพ่อมหาโอ๊ต มาหลายวันแต่เพิ่งแกะดูวันนี้เอง
คำอวยพรที่เขียนไว้ในปฏิทิน
“ชีวิตใหม่เกิดขึ้น ชีวิตเก่าดับไป เกิด ดับ เป็นธรรมดา : ภาพต้นสาละผลิใบอ่อน”
ขอให้โยมนันท์ สดใสเหมือนใบไม้แรกผลิ
บุญรักษาครับ
กราบนมัสการหลวงพ่อค่ะ
๑๖ มกราคม
วันครูแห่งชาติ
ปาเจรา จริยา โหนติ คุณุตตรา นุสาสกา ข้าขอประณตน้อมสักการ บุรพคณาจารย์
ผู้ก่อประโยชน์ศึกษา ทั้งทานผู้ประสาทวิชา อบรมจริยา
แก่ข้าในกาลปัจจุบัน ข้าขอเคารพอภิวันท์ ระลึกคุณอนันต์
ด้วยใจนิยมบูชา ขอเดชกตเวทิตา อีกวิริยะพา
ปัญญาให้เกิดแตกฉาน ศึกษาสำเร็จทุกประการ อายุยืนนาน
อยู่ในศีลธรรมอันดี ให้ได้เป็นเกียรติเป็นศรี ประโยชน์ทวี
แก่ชาติและประเทศไทย เทอญฯ ปัญญาวุฒิ กเร เตเต ทินโนวาเท นมามิหัง
สิบนิ้วนพ อัญชลี พระศรีรัตน์
ทั่วสิบทัศน์ ทิศา พนาศรี
น้อมรำลึก ถึงบุญ คุณครูมี
ประสาทศรี ประสิทธิ์ผล ให้คนงาม
จากวัยเยาว์ เข้าสู่ ผู้ภูมิศักดิ์
เหน็ดเหนื่อยนัก โอ้เรือน้อย เพียรคอยจ้ำ
สองมือพาย อีกสมอง ประคองนำ
คุณครูทำ ด้วยใจรัก และหวังดี
อาจเผลอเคย ดุด่า และว่ากล่าว
อยากให้เรา เจริญยิ่ง ทุกสิ่งที่
ตีศิษย์นั้น ครูก็กลั้น น้ำตาตี
เพียงศิษย์นี้ ได้ข้ามฝั่ง ยังปลายทาง
ระหว่างพาย กายท้อ ไม่ขอหยุด
พายชำรุด ทรุดหัก จึงพักบ้าง
พอกลับฟื้น คืนแรงกาย พายที่วาง
ครูเรือจ้าง ก็เคลื่อนไป ในทันที
มือจับชอล์ก ขีดเขียน เพียรพร่ำบ่น
เพื่อสร้างคน ให้งามเลิศ ประเสริฐศรี
ให้ความรู้ คู่คุณธรรม นำชีวี
เพื่อศิษย์ที่ ครูรัก จักงดงาม.. . ยามที่ใครๆ ได้ชื่นชม
เมื่อวานเป็นวันครูอีกปีหนึ่ง
สำหรับฉันเมื่อถึงวันครู ฉันนึกถึงคุณครูในชั้นประถม และมัธยม
ครูน้อย ที่ยิ่งใหญ่
ผู้เริ่มวางความงดงามในชีวิตเพิ่มเสริมจากบิดามารดาพระผู้ประเสริฐทั้งสององค์
“ครู” ไม่ใช่ทุกคนที่จะทำให้ซาบซึ้งกับคำๆ นี้
แต่ครูในวัยเยาว์ของฉัน ทำให้ฉันย้อนรำลึกได้ทุกครั้งที่ได้อ่านเขียนเพียรศึกษาในทุกสิ่ง
รอบกาย
หลังจากจบการศึกษาได้มีโอกาสกลับไปกราบคุณครูไม่กี่ครั้ง
บางท่านก็ไม่อยู่ให้เราได้กราบไหว้อีกแล้ว แม้ว่าปรารถนาที่จะทำ ก็คงทำได้แค่ระลึกถึง
คุณครูสอนเลขใจดีที่ทำให้ฉันชอบคณิตศาสตร์มาจนถึงวันนี้
คุณครูสอนวาดภาพที่ทำให้ฉันชอบศิลปะความงดงามที่มีอยู่รอบๆ กาย
คุณครูสอนพุทธศาสนาที่ทำให้ฉันอดรู้สึกเสียใจไม่ได้ ทุกครั้งที่รู้ตัวว่ากระทำผิด
และอีกหลายๆ ท่าน ผู้ประสิทธิ์ประสาทวิชาจนทำให้ฉันมาไกลได้จนถึงวันนี้
“ หากไม่มีคนสอน ก กา จะได้ปริญญา.. . หรือไร ? ”
จากเนื้อเพลงท่อนหนึ่งที่เคยฟัง.. . .
ศิลปินเพลง ศุ บุญเลี้ยง
ปาเจราจริยา โหนติ คุณุตรานุสาสกา
เคยพร่ำเคยสอน เมื่อตอนที่ยังโง่เขลา ได้เรียนรู้ได้ขัดเกลา
ชีวิตจึงงอกงดงาม ใครพร่ำเพียรสอน ให้รู้คิดเขียนตอบถาม
ห่วงใยใส่ใจติดตาม แม้ยามที่เราดื้อดึง
จากกระดานดำ จากถ้อยคำที่พร่ำพูดบ่น
โน้มนำให้คนฝึกตน ส่งคนข้ามฝั่งแสนไกล
ครูยังยืนยง ส่งเสริมศิษย์รุ่นต่อไป
คำสอนสั่งยังเตือนใจ นานเท่าไรไม่เคยลืมเลือน
ปาเจรา จริยาโหนติ คุนุตรา นุสา สกา
เป็นยิ่งกว่าแสง ตะเกียงส่องทางสดใส งดงามกว่าแสงใดๆ
เปรียบไปยิ่งกว่าแสงเดือน เปรียบประภาคาร ก็เพียงแค่แสงส่องเตือน
แสงใดที่งามเสมือน แสงปัญญาที่ครูให้เรา
อยากกลับมาหา กลับมาพบครูคนเก่า พบคนที่เคยสอนเรา
พบคนที่เคยเมตตา ครูยังคอยรอ ให้เรามาพบเยี่ยมหา
ก้มลงกราบครูบูชา ถึงเวลาต้องมาไหว้ครู
ปาเจรา จริยาโหนติ คุนุตรา นุสา สกา
ขออนุญาตนำวีดีโอมาลงให้ชมความน่ารักของเด็กๆ
โรงเรียนเอกบูรพาวิเทศศึกษา 26 มิถุนายน 2551
#1 By CHAN on 2009-01-17 18:10