~ .. ทุกที่... ที่มีรัก ฉันอยู่ที่นั่น .. ~

เมื่อแรกเริ่ม อ้อแอ้ มีแม่รัก

แม้เหนื่อยนัก ดูแล แค่ให้เจ้า

ส่งสำเนียง เสียงร้อง ก้องหรือเบา

แม่ของเรา ก็รีบอุ้ม เพื่อคุ้มภัย

จะเด็กดี เด็กดื้อ มิถือสา

ปรารถนา ลูกรัก จักเติบใหญ่

เป็นความสุข ความหวัง กำลังใจ

จวบจนวัย ศึกษา พาเจ้าเพลิน

มีสังคม มีเพื่อน กล่นเกลื่อนกลาด

เผลอตวาด แม่ให้ช้ำ เพราะทำเขิน

แม่ไม่มี เหมือนเขา เราอายเกิน

คอยจะเดิน เลี่ยงหลบ ไม่พบกัน

ถึงวัยรุ่น หนุ่มสาว คราวมีคู่

ไม่หยุดดู หยุดพินิจ มัวคิดฝัน

หลงลืมแม่ พะวงแต่ แค่มีกัน

พอถึงวัน เขาเหินห่าง เลิกร้างไป

จะมองซ้าย มองขวา หน้าหรือหลัง

แม่ก็ยัง คอยเฝ้า เราใกล้ๆ

ลูกเจ็บปวด แม่รวดร้าว ราวขาดใจ

โอบเจ้าไว้ ดังแรกร้อง ของวันวาน

สิ่งมีชีวิตก่อกำเนิดเกิดขึ้นมาจากความรัก  

ก่อนจะมีมนุษย์เกิดขึ้นมาหนึ่งคน ย่อมต้องเกิดความรักขึ้นกับคนสองคนก่อนเป็นแน่

เมื่อลืมตาขึ้นมองโลกแม้สายตาจะยังไม่สามารถรับรู้สิ่งๆ ต่างๆ รอบกายได้

แต่ความรักก็ได้โอบล้อมคนๆ นั้น ไว้อย่างท่วมท้น

ความรักนิรันดร์ที่โอบกอดประคับประคองประเล้าประโลมจากเด็กน้อยจวบจนเติบใหญ่ 

อย่าเผลอให้ความรักครั้งใหม่ที่เพิ่งค้นพบ

ลบเลือนหรือบดบังความรักบริสุทธิ์นั้นให้ต้องสะเทือนไป 

ทำทุกวันให้เป็นวันวาเลนไทน์สำหรับ คนสำคัญของคุณ... .   

จำรัส เศวตาภรณ์ -06- ความรัก.mp3 -