~ .. ทุกที่... ที่มีรัก ฉันอยู่ที่นั่น .. ~

ขอเยาะเย้ย ทุกข์ยาก

ขวากหนามลำเค็ญ

คนยังคงยืนเด่นโดยท้าทาย

แม้ผืนฟ้ามึดดับเดือนลับละลาย

ดาวยังพรายศรัทธาเย้ยฟ้าดิน

ดาวยังพรายอยู่จนฟ้ารุ่งราง

…………………………………………………………………………………………………

บทเพลงของคุณจิตร ภูมิศักดิ์ กับตำนานเล่าขานประชาธิปไตยอันไม่เคยจบสิ้น

เมื่อชนชั้นปกครองไม่เคยเรียนรู้ความเลวร้ายจากประวัติศาสตร์ 

 14 ตุลา 2516 

6 ตุลา 2519 

พฤษภา 2535 (ลำดับเหตุการณ์ พฤษภาทมิฬ)

ฉันไม่ทันรับรู้เหตุการณ์ 14 ตุลา 2516 กับยังเยาว์เกินไปที่จะติดตามและเข้าใจกับ 6 ตุลา 2519 แต่ได้ติดตามพฤติกรรมความเคลื่อนไหวของบุคคลต่างๆ ใน พฤษภา 2535  การปิดหูปิดตาประชาชน การบังคับให้เผยแพร่ข่าวสารบินเบือนไปจากสถานการณ์จริงทางทีวี หนังสือพิมพ์ ของรัฐบาลเผด็จการมีผลให้กระแสความอยากรู้ความจริงของประชานเพิ่มสูงขี้นโดยไร้ขอบเขตจำกัด มีเพียงทีวีไทยช่องเดียวที่ถ่ายทอดเหตุการณ์ในครั้งนั้นคือ สถานีโทรทัศน์ช่อง 11 (รัฐสั่งควบคุมทีวีช่อง 11 ไม่ได้) ภาพทหารขนศพประชาชนขึ้นรถยีเอ็มซี ยังติดตาฉันอยู่ถึงวันนี้  

หลังสิ้นสุดเหตุการณ์พฤษภาทมิฬ ฉันผ่านไปท้องสนามหลวงกับเพื่อนจึงชวนกันลงไปดู ร่องรอยความเสียหายยังคงปรากฏให้เห็นอยู่ทั่วไปกลิ่นกรุ่นควันปืนคราบเลือดเนื้อของประชาชนดูเหมือนยังไม่จางหายไปจากบริเวณนั้น 

ฉันเริ่มสนใจการเมือง มองดูผู้นำคนแล้วคนเล่าที่สับเปลี่ยนหมุนเวียนกันขึ้นมามีอำนาจปกครองบริหารประเทศ  การสลับขั้วเปลี่ยนข้างของนักการเมืองเมื่อเวลาเป็นฝ่ายค้านทำตัวอย่างไร เมื่อเวลาเป็นรัฐบาลทำตัวอย่างไร ถูกบันทึกเก็บจำไปโดยปริยาย ผลงาน พฤติกรรมของนักการเมืองชื่อดังแต่ละคน หาผู้สง่างามโดยปราศจากจุดด่างดำไม่ได้สักคนเดียว 

ภายใต้การบริหารจัดการประเทศของแต่ละผู้นำ ส่วนใหญ่อำนวยประโยชน์ให้กับคนชั้นสูงและชนชั้นกลางที่ถัดลงมา  ส่วนชนชั้นรากหญ้าและเกตรกรนั้นน้อยมากที่จะได้รับการเหลียวแลบำบัดทุกข์ บำรุงสุข ทั้งๆ ที่เมื่อเกิดเหตุวิกฤตขึ้นคราใด ชนชั้นรากหญ้าและเกตรกรเหล่านั้นจะเป็นกำลังสำคัญในการขับเคลื่อนให้ผ่านพ้นวกฤตเหล่านั้นไปได้ 

ประชาชนระดับล่างเขาไม่รู้หรอกว่าผู้นำที่เป็นคนดี  ที่ถูกสมมุติขึ้นโดยผู้อ้างตนว่าเป็นผู้ฉลาดกว่า เป็นผู้เจริญกว่า เป็นผู้มีการศึกษาสูงกว่า นั้นเป็นอย่างไร

หากเมื่อมีผู้นำมาทำให้ประชาชนรับรู้ สัมผัส ซึมซับการบริหารประเทศที่เขาจับต้องได้ กินได้ อยู่ดีมีสุขได้ นั้นเป็นอย่างไร สิ่งนี้ต่างหากที่สำคัญ

ประชาชนถูกสอนให้คิด ให้รู้จักบริหารจัดการ การวางแผน ในการดำเนินชีวิตประจำวัน ให้คำนึงถึงสิทธิประโยชน์อันพึงมีพึงได้อย่างเท่าเทียมกันในระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นพระประมุข ประชาชนไม่ใช่คนโง่อย่างที่หลายๆ คนคิดว่าเขาเป็น รวมทั้งผู้นำที่ไม่ฉลาดบางคนด้วย 

ไม่ใช่เรื่องแปลกเลยที่ประชาชนระดับล่างซึ่งมีจำนวนมากที่สุดของประเทศ จะรักและเทิดทูนผู้นำที่มองเห็นคุณค่าความเป็นคนของเขา ให้การดูแลช่วยเหลือเขาอย่างเสมอภาคเท่าเทียมกัน  

หลังการทำรัฐประหารยึดอำนาจโดยกำลังทหารในวันที่ 19 กันยายน 2549 เกิดขึ้น ฉันก็เฝ้ามองดูความอยุติธรรมที่เกิดขึ้นในสังคมมาด้วยความขัดอกขัดใจ จนมาถึงวันที่ทำรัฐประหารซ่อนรูปอีกครั้งเพื่อยุบพรรคการเมืองบางพรรค ตัดสิทธินักการเมืองฝ่ายตรงข้าม ในขณะที่พรรคการเมืองพฤติกรรมดำมืดอยู่รอดและได้ขึ้นมาครองอำนาจ 

จุดแตกหักแห่งความอดทนของประชาชนก็สิ้นสุดลง ประชาชนลุกขึ้นมาต่อต้านเรียกร้องหาความยุติธรรม เรียกร้องเอาประชาธิปไตยคืนมา  นอกจากจะได้รับการเมินเฉยจากผู้นำที่ขาดหิริโอตัปปะแล้ว ยังถูกดูถูกเหยียดหยามว่าเป็นพวกโง่ งมงาย ถูกชักจูง ถูกสนตะพาย ถ้อยคำหยาบคายจากความต่ำในจิตใจของผู้อ้างตัวว่าเจริญทางเทคโนโลยีถูกโพสขึ้นในอินเตอร์เนตก่นด่าประชาชนผู้มีหัวใจรักประชาธิปไตยไม่เว้นแต่ละวัน 

ฉันเป็นคนชั้นกลาง ด้วยหน้าที่การงานอีกนานกว่าที่ฉันจะได้รับผลกระทบจากภาวะเศรษฐกิจ แต่ฉันก็ไม่ปรารถนาให้ความเดือดร้อนคุกคามผู้ที่เขาเดือดร้อนอยู่แล้วให้สาหัสไปมากกว่านี้อีก 

เช้าวันที่ 8 เมษายน 2552  ฉันไหว้พระขอพรพระบนหิ้งพระ ขอพรพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ 5 ขอพรสมเด็จพระเจ้าตากสิน ขอพรพระสยามเทวาธิราช แล้วก็ออกจากบ้านด้วยหัวใจที่เป็นสุข ขณะนั่งรถแท็กซี่ไปทำเนียบเพื่อนโทรมาหาบอกว่า  แม่ของเขาไปทำเนียบแล้วหยุดงานไปกับเพื่อนออกจากบ้านตั้งแต่เช้า ฉันตอบไปว่า ฉันกับแม่และพี่สาวก็กำลังเดินทางไปทำเนียบเช่นเดียวกันไปนั่งเป็นอีกหนึ่งพลังบริสุทธิ์เพื่อเรียกร้องเอาประชาธิปไตยของเรากลับคืนมายังที่เดิมที่ฉันเคยไปนั่งเรียกร้องมาแล้ว 

“ผู้มองคนเป็นคนนั่นแหละคน ผู้มองคนมิใช่คนหาใช่คนไม่” ประโยคนี้ได้ฟังมานานจนจำขึ้นใจ 

การชุมนุมเรียกร้องประชาธิปไตยครั้งประวัติศาสตร์ด้วยจำนวนประชาชนกว่าห้าแสนคน ประกอบด้วยคนทุกชนชั้นอาชีพ ข้าราชการครู อาจารย์มหาวิทยาลัย นายแพทย์ ตำรวจ ทหาร ทั้งที่ปลดเกษียณและยังอยู่ในราชการ ดารา นักร้อง ชาวไทยพุทธ ไทยมุสลิม นักธุรกิจจนถึงชนชั้นกรรมกร คงจะเป็นครั้งแรกและครั้งเดียวที่ประชาชนรวมตัวกันได้มากขนาดนี้  

แต่ที่ยังคงเหมือนเดิมคือการให้ข่าวบินเบือนความจริงโดยสื่อต่างๆ ที่ยังคงถูกครอบงำ

สู้เถิดประชาชน “การถูกมองว่าเป็นคนโง่  ไม่อาจทำให้เราเป็นคนโง่ตามความคิดของเขา”

สู้เถิดประชาชน “การดูถูกเหยียดหยามของเขา  ไม่อาจทำให้เขาเป็นผู้ฉลาดขึ้นได้หรอก”   

สู้เถิดประชาชน สู้ด้วยสองมือเปล่าและหัวใจสีแดง สู้ให้ได้ประชาธิปไตยกลับคืนมาในรุ่นของเราอย่าให้เป็นภาระของลูกหลานต่อไปเลย

ระบอบเผด็จการ ขุนนางผู้กระทำตนเป็นก้อนกรวดในรองพระบาท  นักการเมืองที่ทรยศหักหลังประชาชนที่เลือกท่านขึ้นมา  ฉันรอดูบทจบของตัวละครการเมืองแต่ละตัวว่าจะลงเอยอย่างไร?  

ขอให้ประชาธิปไตยจงเจริญ

เพลง แสงดาวแห่งศรัทธา

จิตร ภูมิศักดิ์

แสงดาวแห่งศรัทธา - คาราวาน